Het zal wel beroepsdeformatie zijn, maar altijd als ik op vakantie ben in het buitenland, probeer ik te achterhalen hoe het daar gesteld is met de veiligheid.
In 2024 waren we op zomervakantie in Kroatië. We zaten in een schitterend hotel met om de ongeveer 30 meter in de gang een kast met een serieuze brandslanghaspel, met een diameter die 2,5 keer groter was dan in Nederland. Maar na het openen van de kasten bleek dat meer dan driekwart van de kasten wel een aansluiting had maar geen slang… Verder werd een deel van de aanwezige handblussers gebruikt om deuren open te houden om zo ruimtes te kunnen luchten.
Deze zomer waren we in Canada. Daar bleek heel veel materiaal wel op de juiste plek te hangen. Behalve de bekende eerstehulpkasten en -dozen zagen we ook veel brandbestrijdingsmiddelen, niet alleen in hotels, maar ook op een ferry waar we op voeren.
Lopend door Vancouver kwamen we langs een brandweerkazerne waar de manschappen pauze hadden. We toonden onze belangstelling en hadden al snel een geanimeerd gesprek met zeer trotse mannen die allemaal wel een familielid van Nederlandse afkomst bleken te hebben. Ze hadden een prangende vraag voor ons: waarom zijn in Nederland de brandweervoertuigen zo klein? Mijn tegenvraag: waarom zijn jullie voertuigen zo groot? Hun reactie: bij ons is alles groter, maar geen idee waarom.
Terug in Nederland deed ik navraag bij René Hagen, oud-lector brandpreventie van het NIPV. Hij kon mij vertellen waarom de brandweerwagens in de VS en Canada zo groot zijn, want eind jaren negentig deed hij daar, aan de andere kant van de Atlantische Oceaan, drie maanden onderzoek. Dat de brandweerwagens daar zo groot zijn, heeft twee redenen, wist René Hagen. Eén is dat de brandweer daar altijd offensieve buiteninzet doet en dus veel slangen, materieel, water en grote pompen nodig heeft. Dat hebben wij in Europa, met in het algemeen een hogedruk offensieve binneninzet, niet. Twee is dat we in Europa veel steden en dorpen hebben die stammen uit de middeleeuwen met over het algemeen smalle straten. In de VS en Canada is dat niet het geval en zijn de straten breder. Bij het ontwerpen van woonwijken wordt bovendien rekening gehouden met de maatvoering van de grote brandweerauto’s.
Ook buiten de stad wordt er alles aan gedaan om het land, met zijn schitterende en oneindige natuur, te beschermen. Open vuur is er bijvoorbeeld strikt verboden vanwege de extreme droogte. Overal is er daarom een echte fire ban.
Wat tenslotte ook opviel is dat weerbaarheid in Canada een onwrikbaar onderdeel is van de cultuur. Mensen zijn er veel meer één met de natuur, met daarin heel veel schoon water, veel fruit, wilde dieren. Daardoor zijn de Canadezen veel meer zelfvoorzienend dan wij. En dat stemt ons Europeanen, voor wie veiligheid de laatste jaren een groot issue is geworden, tot nadenken.
Daarom was ik heel blij met de column van Arjen Littooij, directeur Veiligheidsregio Rotterdam en voorzitter van de raad van commissarissen van NIBHV, over weerbare bhv’ers, die tijdens mijn vakantie in Vakblad Veiligheid verscheen. Het maakt nog eens duidelijk dat er ook bij ons nagedacht wordt over het verhogen van de weerbaarheid. Daar gaan we de komende maanden ongetwijfeld meer over horen.