De Nederlandse Richtlijnen Eerste Hulp (NREH) zijn vernieuwd. Op basis van wetenschappelijke inzichten en ervaringen in de praktijk worden de richtlijnen iedere vijf jaar aangescherpt. Daarbij ligt de focus op snelle herkenning van een noodgeval en duidelijke handelingen. Het doel blijft hetzelfde: hulpbehoevenden snel en goed helpen, zodat de kans op herstel groter is en (blijvende) schade zo klein mogelijk blijft.
De richtlijnen zijn opgesteld om de kwaliteit van eerstehulpverlening te verbeteren en ervoor te zorgen dat iedereen in Nederland op dezelfde manier handelt wanneer de situatie daarom vraagt. De handelingen van de eerstehulpverlener (EHBO’er, bhv’er of georganiseerde hulp) sluiten hiermee aan op de professionele hulpverlening.
Duidelijke structuur en betere voorbereiding
De Nederlandse Richtlijnen Eerste Hulp zijn opgebouwd volgens de ABCDE-methodiek: eerst behandelen wat direct levensbedreigend is. Voor eerstehulpverleners is dit een hulpmiddel, voor de georganiseerde eerste hulp (bijvoorbeeld tijdens evenementen) wordt deze manier van werken vaak gehanteerd om de juiste prioriteiten te kunnen stellen.
Nieuw in de richtlijn is ook de Keten van Overlevingsgedrag uit de internationale IFRC-richtlijnen (Chain of Survival Behaviours). Hierin staat voorbereiding centraal: risico’s herkennen, goed voorbereid zijn en snel handelen. Dat vergroot de kans op overleven en verkleint de kans op blijvende schade.
Belangrijkste wijzigingen
De inhoudelijke wijzigingen in de richtlijnen van 2026 ten opzichte van die van 2021 staan beschreven in de Toelichting Nederlandse Eerste Hulp Richtlijnen 2026. Een korte greep hieruit:
- Een bewusteloos persoon met normale ademhaling leg je niet meer standaard in de stabiele zijligging. Je houdt de luchtweg vrij met de hoofdkantel-kinlift. Alleen in specifieke situaties leg je iemand op de zij (zoals bij de neiging tot braken). Deze verandering komt voort uit de reanimatierichtlijnen 2025, die bij de nieuwe richtlijnen voor eerste hulp worden gevolgd.
- Geestelijke eerste hulp wordt belangrijker, met aandacht voor onder andere een psychische crisis en suïcidaliteit.
- Bij een baby die zich verslikt, gebruik je nu de twee-duimen-omcirkeltechniek in plaats van borststoten met twee vingers.
Wie bellen bij spoedgevallen?
Nieuw in de richtlijn is ook: anders omgaan met spoedgevallen en niet altijd direct 112 bellen. Er wordt een duidelijker onderscheid gemaakt tussen 112 bellen (bij een levensbedreigende situatie), spoedcontact met de huisarts (huisartsenpost) en een gewone afspraak bij de huisarts. Zo wordt nu bij een ongecompliceerde onderbeenbreuk eerst de huisarts gebeld in plaats van direct 112.
Waarom deze wijziging? Uit medische richtlijnen van onder andere het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG) blijkt dat niet voor elke situatie bellen naar 112 noodzakelijk is. Door meteen de juiste zorgverlener te bellen, krijgt iemand sneller passende hulp en blijft de spoedzorg beschikbaar voor échte levensbedreigende situaties. Het voorkomt onnodige druk op 112 en zorgt ervoor dat iedereen sneller op de juiste plek terechtkomt.
Eén duidelijke standaard
De richtlijnen zijn ontwikkeld door Het Oranje Kruis, het Nederlandse Rode Kruis en het NIBHV in samenwerking met de Nederlandse Reanimatie Raad. Ze zijn gebaseerd op internationale IFRC-richtlijnen en afgestemd met een brede groep medische en maatschappelijke organisaties.
Met de Nederlandse Richtlijnen Eerste Hulp is er één duidelijke en betrouwbare standaard voor eerste hulpverlening in Nederland. Eerste hulp draait om snel, rustig en doordacht handelen. Met deze vernieuwde richtlijnen wordt dat overzichtelijker en beter toepasbaar.
Meer weten?
Zowel het document Nederlandse Richtlijnen Eerste Hulp 2026 als het document Toelichting Nederlandse Richtlijnen Eerste Hulp 2026 is te downloaden op de site van het NIBHV.